ฉันอาจไม่ใช่คนที่ดี
แต่ฉันเป็นมนุษย์ที่พร้อมจะทำดี
ดิ้นรนในความพยายาม
สวัสดีไดอารี่
ตอนนี้ฉันเพิ่งผ่านการร้องไห้ด้วยน้ำตาสามหยด
(สงสัยใช่ไหมทำไมน้อยจัง) เพราะฉันไม่อยากร้องนะซิ
ฉันถอนหายใจยาว นั้นอาจเพราะฟันเฟืองกลไกบ้าบอใดๆก็ตามในตัวฉันมันพัง
หรือมันกำลังต้องการ....การซ่อมบำรุงกระมั้ง
ฉันแค่รู้สึกตัวเองไม่เอาไหน แม้จะพยายาม
แล้วมันก็เจ็บใจตัวเองที่เอาชนะจุดเดิมตรงนี้ไม่ได้
ความอ่อนแอนั้นแหล่ะ
แล้วก็ยิ่งโมโหกับข้อจำกัดที่ขวางฉันอยู่
พี่ถามฉันว่าจะรีบไปไหน จะกดดันตัวเองขนาดนั้นทำไม
แล้วจะอยากพิสูจน์ตัวเองอะไรขนาดนั้น ?????
ก็พี่ไม่ใช่ฉัน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้องทำอะไรยากๆ คิดอะไรยากๆ
แต่ฉันก็ทำมันมาแล้ว
ฉันกำลังวิ่งและดิ้นรนราวหนูติดจั่น หนูตะเภาที่วิ่งในวงล้อ
เป็นยังไงนะเหรอ ก็วิ่งแล้วไม่ไปไหนไง ....เหนื่อยแทบตาย
น้ำตาสามหยดนั้นเกิดจากฉันกลัว
กลัวว่าจะทำตามเป้าหมายที่วางไว้ไม่ได้
กลัวจะไม่ทันเวลาที่จะดูแลป๋ากับแม่
กลัวว่าจะไม่สามารถทำให้ตัวเองเป็นคนที่ป๋ากับแม่ภูมิใจและวางใจได้
เวลาของฉันมันยังคงเหลืออีกหลายปี
แต่เวลาของป๋ากับแม่ฉันไม่รู้ว่าเหลืออีกเท่าไหร่
พอคิดแค่นี้มันก็อยากจะร้องไห้ออกมา ....
แต่ก็กลั้นมันเอาไว้ เรื่องอค่นี้ฉันจะไม่ยอมอ่อนแอ และจะสู้ให้มากขึ้น
ฉันบอกกับตัวเองว่าทำได้ แค่หาช่องโหว่ ...แล้วลงมืออุดรอบรั่วนั่นซะ
พระเจ้าค่ะ ...ได้โปรด ...อย่าให้ความพยายามหนูสูญเปล่า
ได้โปรดทำให้ความตั้งใจของหนูเป็นจริงเถอะค่ะ
ฟ้าไร้ดาว
18 ส.ค. 2011 เวลา 03:26 น.
ให้คืนนี้นอนหลับฝันดี ให้กรรมดีที่กระทำเป็นผลบุญรักษา และขอให้มีพลังกายและใจที่ดีเพื่อทำความดีต่อไปในทุกวัน